تبليغاتX
...موجیم که آسودگی ما عدم ماست
دل‌نوشته‌ها و یادداشت‌های یک خبرنگار تکلیف‌گرا

چند هفته پیش یکی از دوستان از شهرستان تماس گرفت و گفت که خواب مرگم را دیده است، یکی از آشنایان هم چند روز بعد زنگ زد و با نگرانی حال و احوالم را پرسید و البته نگفت که چه شده، چند روز قبل هم یکی از دوستان خواب مشابهی برایم دیده بود.

این، بهانه ای شد تا درباره مرگ بنویسم، چهار تا فرشته به خدا نزدیک تر از بقیه فرشته ها هستند: جبرئیل، میکائیل، اسرافیل و ازرائیل. این وسط حضرت ازرائیل مسئولیت مرگ انسانها را بر عهده دارد و کارش این است که شر ما را از دنیا کم کند، اخرین کسی که در این دنیا ملاقات میکنیم این ملک دوست داشتنی ترسناک است ما که خیلی مخلصش هستیم، امیدوارم که لحظه ای که به دیدارم می آید کمی ملاحظه ام را بکند یادم رفت بگویم که شاید این فرشته خانم تنها کسی است که همه آدمهای تاریخ را دیده است از اجداد من نوعی گرفته تا جد و آباد شما بزرگوار را

قبل از اینکه ادامه مطلب را بنویسم همین جا با دست خود بی ریا و خالصانه می نویسم و تایپ می کنم که اگر به سلامتی مردم و عضوی از بدنم به درد کسی خورد و بتواند مشکل دردمندی را حل کند برای دادن آن لحظه ای دریغ نکنید و بدون کوچک ترین چشمداشتی هیچ مضایقه ای نکنید.

سالهاست که با مرگ کنار آمده ام و از قراری که همه -دیر یا زود- بر سر آن خواهند رفت هراسی ندارم و راستش را هم بخواهید خیلی دوست دارم جزئیات مرگ را بدانم البته عمر دست خداست و او صلاح همه را به خوبی می داند.

معتقدم که فکر و نگاه انسان است که موجب قضاوت انسان می شود اینکه ما از مرگ می ترسیم به دلیل فکری است که ما درباره مرگ می کنیم؟ چرا حضرت فاطمه زهرا(س) وقتی شنید که اولین شخصی است که بعد از رحلت رسول اکرم به ایشان ملحق می شود خوشحال شد و چرا امیر مومنان می گوید اشتیاق من به مرگ از اشتیاق کودک به شیر مادر بیشتر است، کمی به دور بر خود نگاه کنیم و به قول زنده یاد مسعود عزیز از دور به خود نگاه کنیم تا بدانیم که راه به آن سختی هم که فکر می کنیم نیست اگر راست کردار باشیم.

این چند روز با خود فکر کردم که زندگی چه زیباست اگر که فکر کنیم که به همین زودی ها خواهیم مرد آن وقت گناه نمی کنیم و به قول معرف بچه خوبی می شویم شاید منشا خیلی از مشکلات بشر این است که یا اعتقادی به آخرت ندارد یا اعتقاد کمی دارد یا فکر می کند که تا همیشه زنده است، نه اینگونه نیست...

با خود فکر می کردم که اگر براستی دنیا فانی و آخرت ابدی است و دنیا تنها پلی است که ما باید در آن توشه آخرت مان را جمع کنیم، چند درصد وقتمان را برای آخرت که قرار است بی نهایت سال در آنجا زندگی کنیم صرف می شود؟ همیشه برایم جای سئوال است که این دنیا چه دارد که به آن می چسبیم.

خدایا کاری کن که لحظه ای از یادت غافل نشویم

+ نوشته شده در  چهارشنبه 30 خرداد1386ساعت 18:14  توسط ابراهیم رضائی  |